NUH

Kökeni her ne kadar çok uzaklara dayanıyorsa da, Nuh adı Kutsal Kitabın değişik derecelerinde cezadan kaçıp ve kurtuluştan yararlanan doğru insan tipini gösterir. Dünyayı mahveden kötülük ortasından yeni bir insanlığın ilkesi olarak ortaya çıkmaktadır, bununla da Mesih'in bir önbelirtisi olmaktadır.

1. Tekvin'deki gelenekler. - Halka dayalı görüşlere göre Nuh (Noah) adı nâham (teselli etmek) gelmektedir, bu belki de Nuh'un diktiği bağa (Yar. 9, 20) şarabın insanları ağır işlerinden (5, 29) sonra teselli etmesine arıştırma yapıyor. Gerçekten de, Nuh'un tesellisi tufan'dan sonra Tanrı'nın bir daha yeryüzünü lanetlememeye dayanan sözlerine dayanıyor (Yar. 8, 21). Tanrı'nın iyi niyetine karşın insan yine düşebilir, aynen sarhoş olup çıplak olan Nuh gibi, Ham babasının çıplaklığını gördü (Yar. 9, 20-25). Ham'ın aracılığıyla aslında mahkum edilen Kenan'dır: Sarhoşluğa dayanan sefahat kültleri, Nuh'un örnek olduğu özene ters düşmektedir. Tufanın kahramanı olarak Nuh mükemmel doğru adam tipidir. Adil olması onu mahkum edilmiş bir dünyanın mahvından kurtarıyor ve dünyayı ve içindeki sakinleri Tanrı'yla barıştırıyor. Kahinlik geleneği bu barışmada Nuh'un soyundan gelen bütün insanların tümüne kadar uzanan (Yar. 9, 1; 10, 32) evrensel (Yar. 9) nitelikte bir antlaşma gördü.

2. Peygamberler ve bilge kişiler Nuh'un örnek özelliklerinin değeri üzerinde duruyorlar. Bu kişi yargılamada (Hez. 14, 14) tamamen kişisel bir sorumluluğun tanığı olarak görülüyorsa da, Tanrı'yla yaptığı antlaşma sabırlı bir merhametin teminatı olarak kalmaktadır (Yşa. 54, 9 vs.). Geçici yargılamalar ötesinde, kurtuluş planının devamını güvence altına almak için kurtarılacak bir bakiye her zaman olacaktır. Nuh adil halkı oluşturan ve sonunda sadece Mesih'in kişiliğinde gösterilen, bir Bakiye tipidir (Sir. 44, 17). Adil kişi eskiden tufan zamanında Nuh'un yaptığı gibi evren umudunu narin bir ipliğe dayamışken dünyayı kurtaracak ve dünyaya yeni bir kuşağın tohumlarını bırakacaktır (Bil. 14, 6; bk. 10, 4).

3.  Yeni Antlaşma'da, Nuh uyanıklık örneğidir, vurdumduymaz çağdaşlarıının tersine, Tanrı'nın yargısını bekleyerek yaşadı (Mt. 24, 37 vs. p.). Daha açıkçası, İbranilere Mektup onu inançsızların karşısında bir iman tanığı olarak göstermektedir; Tanrı'nın tek bir sözüne güvenerek inanan adil bir kişidir Nuh (İb. 11, 7). Petrus'un mektuplarında Nuh daha yeni görünümlerle anlatılıyor. Sadece adil bir kişi değil aynı zamanda pek yakında gerçekleşecek olan Tanrı adaletini insanlara bildiren habercidir de (II. Pet. 2, 5; bk. 3, 5). Bu yargılama sadece kötü dünya içindir. Nuh bu yargılamadan yüzünün akıyla Mesih'te kurtarılmış biri olarak çıkar, çünkü ona bağışlanan kurtuluş vaftizin sularıyla sağlanan kurtuluşun önbelirtisidir (I. Pet. 3, 20).