MISIR

İsrail'in ilişkiler kurmuş olduğu yabancı uluslar arasında hiç biri belki Mısır kadar dünyevi iktidarların belirsizliğini ortaya koymamaktadır. Bu bolluk ülkesi, aç kalmış Atalar'a (Yar. 12, 10; 42 vs.), sürgünlere (I. Kır. 11, 40; Yer. 26, 21), yenik düşmüş İsraillilere (Yer. 42 vs.), (Mt. 2, 13) bir sığınak olmuştur, fakat aynı nedenle, ideali olmayan kimseler için kolay bir şeytana kapılma nedeni olmuştur. (Çık. 14, 12; Sayı. 11, 5...). Gücünü belirtmek sevdasındaki bu Devlet eskiden İbranilere zulmetmiştir (Çık. 1 -13); buna rağmen, İsrail'in dünyevi büyüklüğe heves ettiği yüzyıllarda, onun gözünde bu Devlet saygınlığını muhafaza etmiştir. Davud (II. Sam. 20, 23-26) ve özellikle Süleyman (I. Kır. 4, 1-6), kıraliyet sarayını ve Devletin yönetimini örgütlemekte Mısırı örnek alırlar. Samariye'de olsun (Hoş. 7,11), Kudüs'te olsun (II. Kır. 17, 4; 18, 24; Yşa. 30, 1-5; Yer. 2, 18...; Hez. 29, 6 vs...), kriz dönemlerinde onun desteği aranır. Kültür ocağı olarak Mısır Musa'nın eğitimine katkıda bulunmuştur (H.İ. 7, 22), ve esin sahibi bilge kişiler sırasında onun edebiyatından faydalanmışlar (özellikle Özd. 22, 17-23, 11); fakat buna karşı, Mısır bir putperestlik ve büyü ülkesi olup (Bil. 15, 14-19) onun zararlı çekiciliği İsraillileri Allah-larından uzaklaştırmaktadır (Yer. 44, 8...)
2. Allah önünde Mısır. - O halde Mısır'a karşı Allah'ın bir yargısı olmasında şaşılacak bir şey yoktur: Çıkış sırasında, onu, İsrail'i serbest bırakmaya zorlamak için (Çık. 5-15; Kşz. Bil. 16-19); kırallık devrinde, İsrail'e boş bir yardımı vaat eden bu mağrur Devleti cezalandırmak için, (Yşa. 30, 1-7; 31,1-3; Yer. 46; Hez. 29-32), Mısır, Allah'ın öfkesine uğrayacak olan, insan topluluklarının simgesel olarak temsil etmeye devam edecektir (Vah. 11,8). Bununla beraber, kucak açan ülke durumunda olduğu için, Mısır, daima Yahve'nin meclisi dışında bırakılmış değildir (Yas. 23,8 vs.). Onu böyle cezalandırdığı vakit bile, Allah ona karşı mülayim davranır: Mısırlılar onun yarattığı kimseler olarak kalmaktadır, ve Allah herşeyden önce onları kötülükten vazgeçirmek ister (Bil. 11, 15-12, 2). Çünkü maksadı, sonunda Mısır'ı tövbe ettirmek ve, onun da kendisine hizmet etmeyi öğrenmesi için, onu da kavmine katmaktır (Yşa. 19, 16-25; Mzm. 87,4-7). Günahları için yargılanıp, buna rağmen, diğer bütün uluslar gibi kurtuluştan payını alacaktır.